Een van de meest bijzondere eeuwenoude geneeswijzen en kennis uit de mediterrane traditie is het gebruik van vijgenmelk om melk te laten stremmen en zo een soort verse kaas te maken.
Als je een vijgentak of -blad breekt, komt er een witte, melkachtige vloeistof uit. Onze grootouders wisten dit maar al te goed: een paar druppels van dit melksap, toegevoegd aan melk, konden de vorming van een zachte, compacte massa bevorderen, vergelijkbaar met ricotta.
De reden is eenvoudig, maar fascinerend. Vijgenlatex bevat een enzym genaamd ficine , dat inwerkt op melkeiwitten, met name in het geval van vijgen. Dit proces bevordert de stolling, een beetje zoals gebeurt met het dierlijke stremsel dat gebruikt wordt bij de bereiding van kaas.
Dit oeroude stremsel <TAG1> is bekend in verschillende delen van het Middellandse Zeegebied, met name op het platteland van Sicilië, Calabrië, Puglia, Sardinië, Griekenland en andere Italiaanse regio’s. Het werd gebruikt wanneer dierlijk stremsel niet beschikbaar was, waardoor een eenvoudig, wild ingrediënt een waardevolle grondstof werd.
Pagina 1 van 2
